Prawda Bez Recepty

Niejednokrotnie słyszałam, że farmaceuci są bardziej szanowani za granicą niż w Polsce, dlatego ktoś planuje wyjazd na obczyznę. Czy rzeczywiście tak jest? Opowiem Wam na przykładzie Wielkiej Brytanii, która jest zwykle podawana jako cel, do którego polscy farmaceuci powinni dążyć. Wyobraź sobie, że wyjeżdżasz do Anglii, do pracy w aptece. Prawie wszyscy są dla Ciebie mili, mimo że początki bywają bardzo trudne, a translator albo inny słownik to zawsze otwarta u Ciebie strona. Koleżanka z pracy zawsze uśmiechnięta, pacjenci również. Proszę, dziękuję i żarciki są na porządku dziennym (raczej nie nocnym; spróbuj znaleźć całodobową aptekę w UK, a zrozumiesz o czym mówię ;)). Dobrze zarabiasz, choć i tak farmaceuci narzekają, że coraz gorzej, ale jeśli jesteś aptekarzem z Polski, to prawdopodobnie będziesz zadowolony i nie będziesz rozumiał tego marudzenia. Możesz pozwolić sobie na więcej, pacjenci zadają Ci pytania kliniczne, nie masz kontaktu z pieniędzmi – więc nie czujesz się jak sprz...

Czy warto studiować farmację? Czy farmacja to dobre studia? Nie ma na to uniwersalnej odpowiedzi. Wiem jednak, w jakich sytuacjach nie powinno decydować się na farmację (albo jakikolwiek inny kierunek) i jakie pobudki są według mnie niewłaściwe. 1. Nie dostałem się na lekarski, stomatologię, geografię, lotnictwo, itd... Osoby, które nie dostały się na wymarzone studia (obojętnie jakie), bardzo często idą po prostu na jakieś inne. Co innego, jeśli masz wiele zainteresowań i nie mogłeś i tak się zdecydować, a co innego, gdy chcesz robić konkretnie jedną rzecz, ale że Ci nie wyszło, pójdziesz jednak w innym kierunku. Nie zrozum mnie źle – bardzo dobrze jest mieć plan B, ale ten plan B powinien nas satysfakcjonować, a nie być czymś najgorszym, co mogło nam się w życiu przytrafić. Jeśli nie dostałeś się np. na lekarski, a farmacja Cię nie interesuje, to nie idź na nią. To, że wydaje się podobnym kierunkiem, zwykle pogarsza jeszcze sprawę, bo nigdy nie pozwoli Ci zapomnieć, że ...

Mówi się, że człowiek uczy się przez całe życie. Niektórzy robią to jednak z własnej woli, a inni zostają do tego niejako przymuszeni. Obowiązek ciągłego kształcenia dotyczy m.in. farmaceutów, którzy muszą wykazać odpowiednią liczbę punktów przed swoją izbą aptekarską. Punkty otrzymuje się np. za branie udziałów w kursach, specjalizację, itd. Przecież to normalne, że farmaceuci powinni cały czas się uczyć! Powinni dbać o zdrowie pacjentów zgodnie z najnowszą wiedzą. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości, ale czy w praktyce wygląda to tak kolorowo? Przyszły farmaceuta już na studiach zasypywany jest wiedzą, zarówno tą przydatną do wykonywania zawodu, jak i nieprzydatną… do niczego. Oczywiście zawsze znajdzie się ten promil osób, którym coś się przyda. Szkoda tylko, że dla tego promila poświęcać na to czas muszą wszyscy, zamiast uczyć się wtedy czegoś bardziej „życiowego”. W praktyce powtarzające się przedmioty, wiele rodzajów chemii, czasem nieciekawe traktowanie na studiach… m...

Batalia lekarzy z farmaceutami toczy się od lat. Dlaczego nie możemy po prostu współpracować ze sobą, jak ludzie, którzy dążą do wspólnego celu – dobra pacjenta? Na wielu konferencjach i spotkaniach porusza się temat: co zrobić, aby lekarz i farmaceuta chcieli ze sobą rozmawiać. Zauważyłam jednak, że nikt nigdy nie wspomina o kluczowym dla mnie warunku tej współpracy. Nikt nie jest alfą i omegą Czy znacie człowieka, który zna się na wszystkim? Chyba się taki nie urodził i nigdy nie urodzi. Czy brak wiedzy na temat, w którym specjalizują się inni ludzie jest wstydem? Nie powiedziałabym. Czy konsultacja ze specjalistą w innej dziedzinie ochrony zdrowia jest ujmą na honorze? Wręcz przeciwnie – świadczy o świadomości i prawdziwej chęci pomocy innym. Bardzo ważne – bycie bucem nie jest fajne i świadczy o… przeciwieństwie mądrości. Czy lekarz i farmaceuta wykonują pracę ? Czasem mam wrażenie, że w niektórych zawodach ludzie uważający siebie za wybrańców losu zapominają ...